Column

Randy Jansink

Toen zijn vader in 2008 een zwaar herseninfarct kreeg, besloten Randy Jansink en zijn toenmalige partner direct hun banen op te zeggen en hun huis in Utrecht te verkopen voor een terugkeer naar de Achterhoek. “Ondanks dat pa zwaar gehandicapt was, gaf hij duidelijk aan dat hij ‘gewoon’ thuis wilde blijven wonen. Mede door de fantastische inzet van het thuiszorgteam in Aalten, werd dat een groot succes. Zo woonde hij tot aan zijn overlijden nog vier jaar lang in zijn eigen huis, met uiteindelijk alleen nog hulp in de ochtend om hem op gang te helpen. In die tijd heb ik ervaren hoe mooi, maar ook hoe zwaar mantelzorg kan zijn. Voor mijn partner en mijzelf was het op dat moment vrij vanzelfsprekend om dit zo in te vullen. Ik loop nu zelf tegen de vijftig en natuurlijk hoop je dat je door je directe omgeving zo goed mogelijk opgevangen wordt, als zoiets je overkomt. Maar ik zal nooit van ze vragen de zorg voor mij op zich te nemen. Want uit ervaring weet ik dat die vraag nogal wat inhoudt. Nu mijn twee dochters wat ouder zijn, komt het gesprek over later automatisch wat vaker aan de orde. Hoe zien zij hun toekomst? En natuurlijk geef ik dan ook aan hoe ik mijn dagen als ‘oude knasterd’ hoop te slijten. Dat het anders kan lopen dan gepland, weten zij nog goed van opa Heineman. Ook met mijn huidige vriendin – die zelf dagelijks zorgt voor haar hulpbehoevende zoon –  voer ik regelmatig het gesprek over morgen. Het is belangrijk om het hierover te hebben. Dat geeft duidelijkheid en rust.”

Praat je wel eens over je oude dag? Ga d’r eens voor zitten en ga vandaag het gesprek aan over morgen. Met je partner, familie of naobers. Meer weten? Kijk op achterhoekbank.nl

Randy Jansink